تلاش زیاد برای احمق بودن با بزرگ و همه چیز نشان دادن خود

این روزها از برخورد آدم ها مطمئن شده ام که یک بیماری جدید در بین روان آن ها در حال شیوع است. دسته ای از آدم ها بی انکه بخواهی، بی آنکه در جایگاهش باشند، بی انکه اصلا اجازه داشته باشند، حرف می زنند. نه گفت و شنود های روزانه، نه.. قضاوت های خاله زنکی هم نه.. آنها همیشه فکر می کنند دشمن فرضی دارند و هرکسی که در مقابلشان قرار میگیرد دشمن فرضی یکی از داستان های خیالی آن هاست. حماقت این دسته افراد تمامی ندارد.. آن ها این شکلی هستند: تلاش زیاد برای احمق بودن با بزرگ و همه چیز نشان دادن خودفقط کمی به این دسته افراد می خندی.. یک احمق زیر لب زمزمه می کنی و رد می شوی...